Hoe is het allemaal ontstaan en wat heeft het één te maken met het ander?

In 2018 ging ik na een fase waarin ik steeds vaker ook alleen in een vakantiehuisje zat, écht op mezelf wonen, in het buitengebied. Ik schreef een boek dat vooral een terugblik op mijn leven en mijn relatie van bijna een halve eeuw is. Het huwelijk moest uiteindelijk toch ontbonden moest worden, omdat ‘latten’ niet bracht wat ik er van hoopte. Dat boek met de titel “Met het hoofd in de wolken en de voeten in de klei” kwam uit in november 2018. Ik sprak toen al meer dan 25 jaar op uitvaarten; eerst als vrijwilliger via de Humanistische Uitvaartbegeleiding; daarna als onderdeel van mijn eigen bedrijf “The circle of life”. Ik merkte steeds vaker dat mensen de regie willen houden over hun leven, tot het einde. Dat betekent dat er voor het overlijden (bv. na een slecht-nieuws-gesprek) een gesprek is over de wensen; al werkend komt er vaak meer op tafel en zo ontstond het besef: “dit is een vorm van levenseindecoaching – daar wil ik in mijn laatste werkzame fase wel meer mee”.

Op 17 december 2018 kreeg ik opeens de ingeving om een Levenseindegids te gaan schrijven en daarmee naar buiten te treden middels een vorm van training of scholing; als een soort download van boven kwamen er flarden door. Ik postte dit plan aan het begin van de middag op Facebook. Een paar uur later belde mijn broer, om te vertellen dat hij onze  moeder had gevonden; ze was gevallen, niet meer bij kennis en werd naar het ziekenhuis gebracht. Ze is nooit meer bij geweest; op 26 december overleed ze en op 31 december, de laatste dag van het turbulente 2018, werd ze begraven. Je krijgt het niet verzonnen om een levenseindegids te bedenken op de dag dat je eigen moeder begint aan haar levenseinde. Toch klopt het juist allemaal voor mij en voel ik me geleid.

In 2020 werd ons huwelijk officieel ontbonden. We woonden toen al drie jaar apart van elkaar. Het was de tijd van corona. Iedereen werd meer dan ooit op zichzelf teruggeworpen. Ik ontmoette in die tijd iemand die ik eigenlijk maar korte tijd fysiek in mijn leven heb gehad en dan vooral op 1,5 meter afstand. Maar wat hij in mij teweeg brengt, is met geen pen te beschrijven. Het zet mijn totale wereldbeeld op de kop. Onbedoeld en onbewust. Ik wilde mijn verhaal opnieuw toevertrouwen aan iets en kies voor de laptop in plaats van de pen.  Dat leidde er vanaf 2020 toe dat ik naast trainer en spreker bij uitvaarten vooral schrijver werd. In een soort dagboekvorm probeerde ik weer grip te krijgen op mijn leven en inzicht in de enorme processen waarin ik geduwd werd. Nog niet wetend waar dat toe ging leiden, schreef ik bijna dagelijks en deed ik veel research. Inmiddels zijn we vier jaar en 1500 dagboekachtige bladzijden verder.

Inmiddels zijn we vier jaar en 1500 dagboekachtige bladzijden verder.

Deze ingewikkelde puzzel van een vlinder staat symbool voor mijn processen!

Het werd een kwestie van ‘Connecting the dots’! De puzzelstukjes vielen steeds meer samen. Al een aantal jaren mocht ik met een regelmaat een  RE-training voor Levenseindedoula’s geven. Ik had een eerste boek uitgebracht dat vooral een terugblik op mijn leven en mijn relatie van bijna een halve eeuw is. Nadat het huwelijk toch ontbonden moest worden, omdat ‘latten’ niet bracht wat ik er van hoopte, ontmoette ik een man die mijn totale wereldbeeld op de kop zette. Onbedoeld en onbewust. Dat leidde er vanaf 2020 toe dat ik naast trainer en spreker bij uitvaarten vooral schrijver werd. In een soort dagboekvorm probeerde ik weer grip te krijgen op mijn leven via inzicht in de enorme processen waarin ik geduwd werd. Nog niet wetend waar dat toe ging leiden, schreef ik bijna dagelijks en deed ik veel research.

In 2023 voel het kwartje: naast Levenseindedoula’s wil ik Souldoula’s gaan trainen. En steeds vaker komt er een wat verwarde of zoekende Tweelingziel of Twin Flame op mijn pad, met een hulpvraag. Ik bedacht eind 2023 een nieuwe richting, maar het Universum liet me fijntjes weten dat ik hier wel erg mijn eigen richting ging bepalen. Stagnatie op zo ongeveer alle levensterreinen. Nagenoeg alles viel ook stil, geen enkele aanmelding meer.  Het werd tijd voor nog diepere contemplatie en me nog meer terugtrekken in alle stilte. In de kluizenaarsmodus! Maanden heb ik gezeten in mijn huisje aan de IJssel. Met heel veel hoogwater. Ik heb hard gewerkt in 2024, maar nu stroomt en flowt het weer volop!

In mijn schrijfwijze van doulawoorden ben ik niet altijd consistent. Officieel schrijf je het als twee losse woorden: levenseinde doula. Toen ik de website claimde gaf dat een probleem. Er moest een koppelteken tussen, een streepje. Ik koos er voor om het aan elkaar te schrijven. Moet het dan ook met een hoofdletter?  Nou ja, het gaat wel eens mis…… Als ik net alles heb aangepast, krijg ik filmpjes of ander materiaal met een andere schrijfwijze. Het is wat het is……… This is me!

Wil je nog meer weten over mijn verhaal, dan kun je je binnenkort aanmelden voor de nieuwsbrief. Je krijgt dan een E-book van ruim 50 bladzijden waarin ik nog meer tipjes van de sluier licht.

Voor de helderheid: Wat ik je bied is nadrukkelijk GEEN OPLEIDING. Die term gebruik is kan ook  niet en je krijgt ook geen helder lesprogramma of certificaat. Doulaschap is een houding, een attitude. Doula is geen beroep met een geschiedenis. Mijn aanbod werkt zoals het veldwerk werkt. Je beweegt mee met de vragen en het proces van de ander. Dat kun jij, omdat je zelf inmiddels ook al heel wat levenslessen hebt geleerd.  Met mensen die zich melden voor de RE-training heb ik een uitgebreid gesprek. Het komt eigenlijk niet voor dat iemand dit wil doen zonder zelf  pittige levenslessen te hebben gehad. Voor de online versie geldt dat niet, maar die mensen kiezen er niet voor om (direct al) naar buiten te treden als (levenseinde-)doula.  Via mijn ervaringen en die van jezelf en anderen kun jij weer anderen ondersteunen in hun proces en levensfase. Hoe zit dat wat je leest bij jou? Kun je daar nog wat in bijstellen of heb je bijvoorbeeld dankbaarheid, vergeving al goed geintegreerd in jouw leven? Ken je de Dark Night of the Soul, slachtoffergedrag, weerstand etc.  en wat heeft jou geholpen? Je weet dat het leven geen aaneenschakeling van leuke momenten is, maar dat ieder mens hier komt om levenslessen te leren.  Iets dat niet te leren valt uit een boekje, maar door in te tunen op jezelf.  DAT is dan ook precies wat ik beoog met mijn aanbod van “lesmateriaal”. Is het Maria Magdalena, een Godin, het Christusbewustzijn, jouw Hogere Zelf, je gids die jou een boodschap geeft. DOULA-werk is geen reguliere zorg. Maar steekt in op dat proces wat nu nog zo ondergesneeuwd is. Met vragen als “Waarom overkomt jou dit?. Wat mag het je leren? Hoe kun je beter leren loslaten?” kun je mensen in moeilijke omstandigheden tot steun zijn. Maar dat kan pas als je eerst je eigen processen doorloopt. En die leer je niet uit een boek, die mag je doorleven, maar alle informatie kan daarbij wel helpend zijn.  Maar nogmaals het is vooral een eigen dieper bewustwordingsproces op allerlei lagen.